20 11 10 praktijkexamens

drie duivenrassen: de mondain, de texan pionier, de luikse reisduif. Drie rassen die behoren tot de groep van de vormduiven.
En Yes geslaagd voor de drie rassen.
Noch twee rassen te gaan, en dan hebben we een groep erbij….
De inspanningen die geleverd zijn, de opofferingen die mijn man doet om me zowel op beroepsvlak als op huishoudelijk vlak te ontlasten…. zijn dus de moeite waard geweest.
Want naast het fokken van mijn duiven, is het keuren op zich, voor mij persoonlijk een uitdaging, een plezier om het uit te voeren. Dus ja ik keur graag, al die duiven in je handen houden, ze beoordelen op hun eigenschappen en hun elegantie is ontzettend fijn.
Want zelfs een grote volumineuze duif zoals een mondain kan toch sierlijk en elegant zijn, je moet het alleen willen en kunnen zien.

12 november 10

Tijd gaat snel, en dat zeg ik elk jaar…
In het kort samengevat: een jaar vol verassingen
De isegemse koekoek kwam terug en ging terug weg, behalve die ene hen, die gekruist werd met een ander ras.

De ko shamo’s: zo’n honderd nakomelingen werden groot, werden uitgeselecteerd, en groeiden op…. de bontjes zijn er definitief…de zuivere zwarte ko shamo zijn een lust in het oog… de groene glans valt er als het ware af… met heel mooie schouderkes…

En met de chu shamo’s was het erop of erboven: de oude haan bevruchtte gelukkig de eieren van de oude bonte hennen, spijtig genoeg konden de oude hennen de hitte pieken niet overleven.
Maar samen hebben ze wel gezorgd voor één haan en drie hennen nakomelingen… zie de nieuwe pagina over de shamo
En die ene hen van Helge die eerst al haar eieren opat en vernielde heeft me welgeteld één zoon gegeven, niet meer of niet minder… maar hij mag er best wezen

De maransen zijn er steeds…met een aantal flinke hennen waarvan de eikleur heel belangrijk wordt.

Het laatste nieuwe ras is de Tiense vechter, klein model…. het feit dat er zoveel vraag naar de Tiense vechter is, en dit gecombineerd met de zeldzaamheid, is een dwingende factor geweest in mijn beslissingen…

En met de duiven, het begin van alles:
de leuvense signoren hebben me verrast, ze blazen en zijn heel affectief
en die Gentse kroppers, doen wat ervan verwacht wordt, de lila kleur heeft zich verbeterd….
En zonder te vergeten, de roze geschubte Cauchois die flink voor nakomelingen hebben gezorgd, een plezier in het oog….

en dat was zeer in het kort…. het dierenverslag

En binnenkort weer dat terugkerend praktisch examen voor het keurmeesterschap…..
en dan in januari 2011 het grote feest week end van onze vechhoendervereniging…..
and so on…………………………

De tuin vroeger en nu

Onze tuin vroeger, voor de ko shamo’s er waren, was een tuin, waar de mensen kwamen naar kijken op de ‘open tuin ‘ dagen. het was een tuin inclusief vijver, pergola, chique stoeltjes en tafeltje onder de pergola enz…
Mijn groothoenders die zijn er altijd geweest, aan de achterzijde.
Er was ook een grote groententuin, mooi omsloten door een draadafspanning…
Mijn duiven die waren er toen al, en toen was er een diefstal van duiven…..
Het werk in de tuin was arbeidsintensief, maar ja, daar werd niet naar gekeken, want de reacties van de mensen zorgden wel voor de nodige voldoening.
Alhoewel ook die mensen planten durfden stelen, en zaadjes, enz…

En toen kwam na een jaar wachten de ko shamo’s.
De reactie van mijn man: die ga je toch niet aan de achterzijde plaatsen bij de groothoenders..
De ko shamo’s kregen hun plaats kort bij de duiven…
Eigenwijze beesten, wilden alles proeven, alles ontdekken
Ineens waren ook de luizen weg van de rozen.
Die vijver… grote schrik… want we zagen het scenario al voor ons: die kikker wat is dat, effe pikken erin… zien wat het is… hups de vijver in..
De vijver werd dus toegelegd… ik miste het geluid van het klaterende water… maar het geluid werd vervangen dor het gekwebbel van de ko shamo’s…
De eerste winter ging voorbij: zouden alle planten nog uitkomen??? zouden ze veel vernield hebben…??? vele vragen
In de nieuwe lente zagen we dat bepaalde bloemen verdwenen waren: maar waren die bloemen nu echt zo belangrijk…
Jaar na jaar werd uitgetest welke bloemen en vaste planten er wel overleefden…
En die hosta’s: ah ja, de beginblaadjes van een struik werden afgeknabbeld… eens als de plant groot genoeg was, hadden ze er geen interesse meer voor, dus bij de zomersnoei werden die blaadjes afgetrokken door mezelf….en de hosta’s werden zelfs uitgebreid, nieuwe soorten werden bijgepland..

En van het ene kwam het andere: ik ondervond dat mijn tuin veel minder arbeidsintensief werd, want ja die kleine kabouters onderhielden mijn tuin, zij vonden het heerlijk om al het onkruid eruit te trekken…

En die opentuin dagen: laat ze maar waarvoor ze waren, wij hoeven geen voldoening meer te krijgen van mensen die het werk niet meer respecteren, van mensen die stelen, die zelfs duiven stelen, de schrik dat onze ko’s worden gestolen is voor ons veel te groot

En nu, wij genieten elke dag van onze tuin, van onze privé tuin, heerlijk verscholen, bewoond ondertussen door heel veel ko shamo’s, die elke morgen rennen uit hun binnenhokken naar buiten…

Wij hebben hier een evenwicht gevonden tussen een pracht van een bloementuin, en een bende taterende kwebbelende ko shamo’s…en vooral waar we elke morgen op weg naar onze groot hoenders kijken en genieten van de bloemen die open gaan…
Waar we na een drukke werkdag kunnen in ontspannen, waar we kijken naar de rondvliegende en lopende duiven, waar tussen al de ko shamo’s rondlopen…
Het is heerlijk… elke lente en zomeravond genieten we…tot in de late herfst…
Vacanties hoeven we niet… die vacantieplaats hebben we elke dag hier, elke avond…
Wat maakt het ons nu nog uit, dat die ene bloemenplant verdwenen is, wie zeurt er daar nog om… Onze ko shamo’s genieten van hun vrijheid zoals de duiven van hun vrijheid genieten hoog in de lucht…
En dat is voor ons het allerbelangrijkste…

8 april 2009

Zonder het te beseffen zitten we ineens in de april maand, een belangrijke maand voor ons samen…
al 21 jaren lang, gelukkige jaren waarin we lief en leed hebben gedeeld als volwaardige partners.
Het is ook de maand van de rammen.
De rammen zijn gekend als de kosmische vechters, de doorzetters….en ondertussen hebben we veel leute, plezier en heel veel binnenpretjes…
April is ook de maand van de lente, en die heeft dit jaar lang op zich laten wachten.
De tuin herleeft langzaam. Behalve een paar groenblijvers, die de strenge winter niet overleefd hebben, zie ik van dag tot dag de planten verschijnen. En zelfs mijn partners in onderhoud, de ko shamo’s respecteren de nieuwe uitlopers, hoe is het mogelijk dat zij weten waar de hosta’s uitkomen, dat ze weten, tussen welke planten ze een stofbad kunnen nemen.
De rozenstruiken is een ander verhaal, bij praktisch elke struik zijn de takken verdord, maar er zijn overal nieuwe uitlopers gekomen: dit is een echte verjonging van struiken die reeds twintig jaar oud zijn, zo zie je maar de natuur regelt zichzelf.

De bende ko shamo’s zijn dit fokseizoen danig uitgebreid, zes haantje in koekoek kleur, met een tiental hennetjes, de zwarte haan met zijn vrouwtjes, de blauwe hennetjes, het splash hennetje en…
de rest hangen we niet aan de wereldklok. En om het beeld te vervolledigen zijn er reeds ongeveer een vijftigtal kuikens… en als daar dan niet het langverwachte splash haantje gaat bijzitten……..

En dan die bonte mooie edele zijdehoenders, prachtige broedkastjes…., het triootje geboren in het najaar stelt het best wel, en ze komen prachtig overeen met de koshamo’s.
Zowel een wit zijdehoendertje als een bont hebben samen een negental kuikens, een gekke combinatie, die opgroeien tussen de zijdehoenders, bewaakt door de ko shamo’s, want die Viking ligt toch af en toe op de loer, zijn jachtinstinct, de reden waarom hij ook naar hier is gekomen, haalt af en toe de bovenhand…..

En over de rest van de dierenbende in ons paradijsje vertellen we een andere keer..

Afgelopen jaren 3

bij de ko shamo’s ontdekte ik dat er eigenlijk inteeltproblemen zijn bij de koekoek kleur.
Dus in 2007 werd de eerste kruising gemaakt met een zwarte hen.
De jonge man die uiteindelijk overgehouden werd, draagt ogenschijnlijk geen uitwendige kenmerken van de rode kleur, gelukkig maar, zodat hij ook in 2008 terug gekruist werd met een koekoekzuivere hen.
Want dat is altijd de merde met de zwarte kleur: eigenlijk bedekt de zwarte kleur alle andere kleuren,
zodat je niet zeker bent of je nu te maken hebt met een zuivere zwarte of een zwarte haan die de tarwe faktor in zich draagt.
Alleen bij de haan zal je bij zijn halsbehang kunnen ontdekken of je een zuivere zwarte haan hebt of niet.
Ik zit zo nog altijd te wachten achter een foto van een jonge haan, waarvan de fokker beweerde dat zijn lijn volledig zuiver zwart is.
Een foto van een zwarte hen bewijst voor mij niets, bij een zwarte hen zullen alle andere kleuren bedekt worden…
Dus als iemand me kan zeggen wie er raszuivere, zuivere zwarte hanen heeft, die krijgt van mij onmiddellijk de spreekwoordelijke pint.

In 2007 is de vuilwitte of splash haan gestorven, dat heeft dus grote gevolgen, omdat dit de ene haan was die de blauwe factor droeg
Van de kuikens die van hem werden geboren, was er geen enkele haan bij.
Als je dan absoluut een haan nodig hebt, dan wordt er geen enkele geboren, en als je er geen nodig hebt, dan zijn het allemaal hanenkuikens die geboren worden

Afgelopen jaren 2

Als je twee jaren in een blog wilt samenvatten, dan is dat echt niet eenvoudig..
De Gentse kroppers evolueerden soms zoals verwacht soms niet..
De eerste echte mooie doffer werd geboren in 2007ttnationaleMijn eerste mooiste doffer op de nationale tentoonstelling in Geel
Hoe de evolutie dit jaar gaat zijn, dat is een ander vraagteken…

 

Onverwachte bewoner

Tortels zijn er hier genoeg, er is immers altijd eten voorhanden. Evenals de merels, lijsters, mussen..
En ’s avonds wachten ze mooi om beurt het tijdstip van eten af.
Nadat de ko shamo’s hun eten hebben gekregen, komen eerst de tortels, dan de merels en de lijsters.
De mussen die zijn gewoonweg heel brutaal, als er niets overschiet dan durven ze wel de stal binnenvliegen..
Toen het nog zomerde, zag ik mijn buurvrouw met de verrekijker naar mijn bloemenmuur kijken.
tja, bewoners zijn er altijd, maar dit was voor de eerste keer dat deze bewoner in de rozenmuur zat.
Ik laat U ermee van genieten….bewoner

Afgelopen jaren 1

Er is veel gebeurd de afgelopen twee jaar:
Elvis onze dalmatier is verleden jaar rond deze tijd gestorven, maagkanker, heel indrukwekkend was de manier waarop hij mocht gaan..
Onze jongste die de wettelijke baas was van Elvis, had het tijdstip dan ook bepaald
we waren allen samen toen hij dat fatale spuitje kreeg, Elvis was bij zoon nextdoor, het vuur brandde, er was heel rustige muziek, en het was alsof Elvis, helemaal uitgemergeld, volledig genoot van al onze aandacht…en hij ging heel vlug.. De jongens hebben Elvis begraven in een plaatsje in de tuin.. hij rust daar lekker, vlak naast de pergola, in de schaduw van de abeel en de hulst.