een korte samenvatting van een rotperiode

De zomermaanden werden bepaald door een echte rotperiode.
Door het inbrengen van een aantal dieren van een andere fokker, ook al werden zeer hoge quarantaine richtlijnen in acht genomen… op dag drie: uitbraak van pokken bij de ko shamo’s. Dus de ko shamo’s die binnengebracht werden, hadden op het moment van verhuis geen enkel teken van de pokken, maar ze waren wel drager van het pokkenvirus.
Het pokken virus gierde als een tornado door de hokken van de volwassen dieren: gevolg: veertien dieren stierven, waaronder eigenlijk bijna al mijn tophanen.

De rotperiode is dus voorbij, gelukkig dat de kuikens immuun waren.
Dus een nieuwe start: een start met zestien hanen en vierentwintig hennen… een start met het aantal maximale hanen en hennen om bepaalde lijnen volledig opnieuw op te bouwen
Om deze te kunnen huisvestigen werd het aantal duiven drastisch ingekrompen: een duiventil veranderde in een ko shamo nachthok, met drie extra nachthokken voor de ko shamo’s.

Ook elders werden dieren ondergebracht om bepaalde kleurslagen en lijnen te redden. Mijn grote dank aan hen..

Ik zal altijd de volgende dieren in mijn gedachten houden….
De witte haan en opperbaas
23-0

De zuivere blauwe haan zonder enige andere kleur
13-0

De eerste en tweede generatie zwart zonder enig spoor van rood of zilver, de tweede generatie stierf.
En beide koekoek haantjes

Op welke manier kan men planten beschermen tegen kippen?

Aangezien mijn ko shamo’s het onkruid uit mijn bloementuin wieden, en aangezien ik heel graag bloemen zie, en heel graag het een met het ander wilde combineren, heb ik een oplossing bedacht, waardoor je wel je nieuwe planten, of zaailingen die gaan uitkomen, of andere winterharde planten kunt beschermen.

Het is eigenlijk heel eenvoudig:
Men neemt een stuk afspanningsdraad, voor de nederlanders heeft dit een andere naam…maar de foto zal verduidelijken. Men maakt er een ring van, naargelang de grootte van de onderkant van de plant.
De hoogte is afhankelijk van wat men wil beschermen: sommige beschermingsringen laat ik het ganse jaar staan, omdat ze tevens als steun dienen voor de opgroeiende plant.

Dit zijn jonge buxussen die verleden jaar aangepland zijn, het is de bedoeling enerzijds om de wortels te beschermen, en anderzijds wordt het plantje ook beschermt tegen mijn olifantspoten. 😉

DSCF1340

De steun of bescherming omgekeerd:
DSCF1349

Hier komt een astilbe uit, ik weet dat ze de bladeren heel graag lusten, maar ik zie ook de astilbe graag, vandaar zijn bescherming

DSCF1341

En waar mogen ze dan wel een put graven: naast een groep van hosta’s… lekker toch in het zonnetje, die bescherming blijft ook staan om de weelderige bladeren iets samen te houden, en binnenkort als de hosta’s groot genoeg zijn, dan is zelfs hun put niet meer zichtbaar..

DSCF1347

En op deze manier beschadigen de kippen niets, noch de wortels noch de planten zelf, het is alsof die ring een barrière vormt die hen verhindert door de openingen te gaan van die beschermingsring.
Af en toe vergeet ik, of laat ik opzettelijk de poort open naar het achtergedeelte, waar de brandganzen en de groothoenders zitten, dus af en toe komen de brandganzen ook door de bloementuin. Men zou nu wel denken dat die het een en ander vernielen, want ze doen niets liever dan hun territorium dan uit te breiden, en jagen de ko shamo’s zeer snel naar het binnenpleintje (begin van de bloementuin) toe. En ook zij palaveren dan langs de bloemen en hun beschermingsringen.
Succes ermee.

Het takenlijstje van de ko shamo’s

Vandaag was het de opruimbeurt ‘na de winter’ in de tuin, al de verdorde twijgen en bloemen gingen richting composthoop.

De ko shamo’s bekeken mij maar heel raar, ze kwebbelden er op los.. moesten overal bij zijn, en vooral.. vooral vonden ze die hoopjes takken en twijgen zo interessant… hoopjes doe je toch uiteen, niet?

Ik heb dus eens goed flink gereseneerd met hen, heb hun taken voor de rest van de lente, zomer en herfst nog eens goed uitgelegd….

Dat ze vooral overal mogen scharrelen zodat het onkruid verwijderd wordt als het uitkomt, maar dat ze wel moeten afblijven van al de bloemen en planten die opnieuw gaan verschijnen.

Dat als ze een put willen graven om zich zelf in te draaien, dat niet mogen doen op het paadje, maar wel tegen de afscheiding met de buren waar de zon altijd rond het middaguur zo lekker schijnt.

Dat ze wel de wortelbeschermers rond de buxussen en jonge lavendelstruikjes moeten laten staan…

Dat ze vooral heel veel moeten genieten van al hun ruimte die ze hebben….

En als ze dat allemaal willen doen, zodat ik in de bloementuin niets meer hoef te doen, zij als tegenprestatie van mij gratis kost en inwoon hebben….en dat ik hun nakomelingen met veel plezier zal grootbrengen

Ik denk dat de ko shamo bende me begrepen heeft…de ko shamo’s en ik een heel goede combinatie, een goede regeling toch 😆

Zwart éénkleurig gentse kropper

Vandaag zijn vertrokken richting Italië: drie zwarte koppels éénkleurige Gentse kroppers.
Drie broedplaatsen minder…. eigenlijk zit er nu ineens geen enkele zwarte éénkleurige gentse kropper méér op het hok….op die manier verdwijnt deels de zwarte getijgerden….en kan ik me méér concentreren op de andere nieuwe kleurtjes….het plezier van de achtertuin.

Vandaag zijn ook de eerste jongen verhuisd naar het jongerenhok… dit jaar heb ik ze veel langer laten zitten bij de ouders, zodat ik zeker ben dat ze flink oud genoeg zijn, en dat er geen risico is voor jongerensterfte.
En dat erwtenstro dat vinden die jongen fantastisch om in te liggen

Morgen wordt het tijd om een reeks Cauchois te ringen…. ik moet zeggen, ze zijn in vergelijking met de leuvense en de Gentse zeer productief… mag ook wel, in het jaar dat er een europese club show is in Belgie.

De dualiteit van het keuren…

Positief, negatief, de waarheid durven zeggen…… teveel spinsels die door mijn hoofd gaan…en die ik dus niet kan toevertrouwen aan het internetgebeuren…..eens wel in mijn memoires, die ooit geschreven worden als ik eens veel tijd heb…. dus misschien nooit…

het eerste gentse kroppertje

is geringd…. een heel flinke meid zo ziet ze er nu in elk geval al uit
met van die heel grote bevedering aan de poten…volledig in het zwart. een heel vinnig ding dat zo heel wijs in die grote wereld rondkijkt.
pa en ma zorgen er uitstekend voor…

en dat ene gentse kroppertje dat uitgebroed is in de broedkast samen met de ko shamo eitjes, stelt het heel goed onder adoptie pa en ma..in elk geval pa gentse kropper beschermt het hele kleine ding zeer goed…

Nachtelijke overdenkingen

Vijf uur in de morgen… om vier uur wakker geworden met een stijf en pijnlijk lichaam….veroorzaakt door die laarzen die onmisbaar zijn in de sneeuw… omwille van het geploeter door de sneeuw… de bevoorrading van water en voedsel voor de dieren… op mijn karretje ..honderd meter ver.
Ik die altijd een vlakke grond nodig heb, want één putje in de grond veroorzaakt bij mij wel het een en ander… wel nu zijn er vele putjes in de sneeuw… waar ik gegarandeerd in loop…

Onlangs was ik bij een oudere boerin, een boerin met veel gezond verstand… stevig in de aarde vastgeploeterd

Al wachtend op de boer, vroeg ze me of  ik ook dieren had… ja kippen was het antwoord…. heb je ze voor de eieren??? neen… we eten weinig eieren…
Heb je ze dan voor het vlees…. euh eigenlijk niet, want er is geen enkele in de diepvries beland dit jaar.
Waarom heb je dan die kippen, want die kosten tegenwoordig veel geld aan eten????

En daar sta je dan, met je grote mond vol tanden…Wel ik kon er geen zinnig antwoord op geven….
Waarom in godsnaam hebben we kiekens…… want met zinnen als ‘om rassen in stand te houden’ moest ik bij deze persoon echt niet afkomen…
Is kippen houden op de manier zoals we het doen, een luxe bezigheid geworden? Waar je soms heel veel moet voor overhebben????

Wel diegene die me nu een zinnig antwoord kan geven, wil die dan even reageren !!

20 11 10 praktijkexamens

drie duivenrassen: de mondain, de texan pionier, de luikse reisduif. Drie rassen die behoren tot de groep van de vormduiven.
En Yes geslaagd voor de drie rassen.
Noch twee rassen te gaan, en dan hebben we een groep erbij….
De inspanningen die geleverd zijn, de opofferingen die mijn man doet om me zowel op beroepsvlak als op huishoudelijk vlak te ontlasten…. zijn dus de moeite waard geweest.
Want naast het fokken van mijn duiven, is het keuren op zich, voor mij persoonlijk een uitdaging, een plezier om het uit te voeren. Dus ja ik keur graag, al die duiven in je handen houden, ze beoordelen op hun eigenschappen en hun elegantie is ontzettend fijn.
Want zelfs een grote volumineuze duif zoals een mondain kan toch sierlijk en elegant zijn, je moet het alleen willen en kunnen zien.

12 november 10

Tijd gaat snel, en dat zeg ik elk jaar…
In het kort samengevat: een jaar vol verassingen
De isegemse koekoek kwam terug en ging terug weg, behalve die ene hen, die gekruist werd met een ander ras.

De ko shamo’s: zo’n honderd nakomelingen werden groot, werden uitgeselecteerd, en groeiden op…. de bontjes zijn er definitief…de zuivere zwarte ko shamo zijn een lust in het oog… de groene glans valt er als het ware af… met heel mooie schouderkes…

En met de chu shamo’s was het erop of erboven: de oude haan bevruchtte gelukkig de eieren van de oude bonte hennen, spijtig genoeg konden de oude hennen de hitte pieken niet overleven.
Maar samen hebben ze wel gezorgd voor één haan en drie hennen nakomelingen… zie de nieuwe pagina over de shamo
En die ene hen van Helge die eerst al haar eieren opat en vernielde heeft me welgeteld één zoon gegeven, niet meer of niet minder… maar hij mag er best wezen

De maransen zijn er steeds…met een aantal flinke hennen waarvan de eikleur heel belangrijk wordt.

Het laatste nieuwe ras is de Tiense vechter, klein model…. het feit dat er zoveel vraag naar de Tiense vechter is, en dit gecombineerd met de zeldzaamheid, is een dwingende factor geweest in mijn beslissingen…

En met de duiven, het begin van alles:
de leuvense signoren hebben me verrast, ze blazen en zijn heel affectief
en die Gentse kroppers, doen wat ervan verwacht wordt, de lila kleur heeft zich verbeterd….
En zonder te vergeten, de roze geschubte Cauchois die flink voor nakomelingen hebben gezorgd, een plezier in het oog….

en dat was zeer in het kort…. het dierenverslag

En binnenkort weer dat terugkerend praktisch examen voor het keurmeesterschap…..
en dan in januari 2011 het grote feest week end van onze vechhoendervereniging…..
and so on…………………………