Nachtelijke overdenkingen

Vijf uur in de morgen… om vier uur wakker geworden met een stijf en pijnlijk lichaam….veroorzaakt door die laarzen die onmisbaar zijn in de sneeuw… omwille van het geploeter door de sneeuw… de bevoorrading van water en voedsel voor de dieren… op mijn karretje ..honderd meter ver.
Ik die altijd een vlakke grond nodig heb, want één putje in de grond veroorzaakt bij mij wel het een en ander… wel nu zijn er vele putjes in de sneeuw… waar ik gegarandeerd in loop…

Onlangs was ik bij een oudere boerin, een boerin met veel gezond verstand… stevig in de aarde vastgeploeterd

Al wachtend op de boer, vroeg ze me of  ik ook dieren had… ja kippen was het antwoord…. heb je ze voor de eieren??? neen… we eten weinig eieren…
Heb je ze dan voor het vlees…. euh eigenlijk niet, want er is geen enkele in de diepvries beland dit jaar.
Waarom heb je dan die kippen, want die kosten tegenwoordig veel geld aan eten????

En daar sta je dan, met je grote mond vol tanden…Wel ik kon er geen zinnig antwoord op geven….
Waarom in godsnaam hebben we kiekens…… want met zinnen als ‘om rassen in stand te houden’ moest ik bij deze persoon echt niet afkomen…
Is kippen houden op de manier zoals we het doen, een luxe bezigheid geworden? Waar je soms heel veel moet voor overhebben????

Wel diegene die me nu een zinnig antwoord kan geven, wil die dan even reageren !!

De tuin vroeger en nu

Onze tuin vroeger, voor de ko shamo’s er waren, was een tuin, waar de mensen kwamen naar kijken op de ‘open tuin ‘ dagen. het was een tuin inclusief vijver, pergola, chique stoeltjes en tafeltje onder de pergola enz…
Mijn groothoenders die zijn er altijd geweest, aan de achterzijde.
Er was ook een grote groententuin, mooi omsloten door een draadafspanning…
Mijn duiven die waren er toen al, en toen was er een diefstal van duiven…..
Het werk in de tuin was arbeidsintensief, maar ja, daar werd niet naar gekeken, want de reacties van de mensen zorgden wel voor de nodige voldoening.
Alhoewel ook die mensen planten durfden stelen, en zaadjes, enz…

En toen kwam na een jaar wachten de ko shamo’s.
De reactie van mijn man: die ga je toch niet aan de achterzijde plaatsen bij de groothoenders..
De ko shamo’s kregen hun plaats kort bij de duiven…
Eigenwijze beesten, wilden alles proeven, alles ontdekken
Ineens waren ook de luizen weg van de rozen.
Die vijver… grote schrik… want we zagen het scenario al voor ons: die kikker wat is dat, effe pikken erin… zien wat het is… hups de vijver in..
De vijver werd dus toegelegd… ik miste het geluid van het klaterende water… maar het geluid werd vervangen dor het gekwebbel van de ko shamo’s…
De eerste winter ging voorbij: zouden alle planten nog uitkomen??? zouden ze veel vernield hebben…??? vele vragen
In de nieuwe lente zagen we dat bepaalde bloemen verdwenen waren: maar waren die bloemen nu echt zo belangrijk…
Jaar na jaar werd uitgetest welke bloemen en vaste planten er wel overleefden…
En die hosta’s: ah ja, de beginblaadjes van een struik werden afgeknabbeld… eens als de plant groot genoeg was, hadden ze er geen interesse meer voor, dus bij de zomersnoei werden die blaadjes afgetrokken door mezelf….en de hosta’s werden zelfs uitgebreid, nieuwe soorten werden bijgepland..

En van het ene kwam het andere: ik ondervond dat mijn tuin veel minder arbeidsintensief werd, want ja die kleine kabouters onderhielden mijn tuin, zij vonden het heerlijk om al het onkruid eruit te trekken…

En die opentuin dagen: laat ze maar waarvoor ze waren, wij hoeven geen voldoening meer te krijgen van mensen die het werk niet meer respecteren, van mensen die stelen, die zelfs duiven stelen, de schrik dat onze ko’s worden gestolen is voor ons veel te groot

En nu, wij genieten elke dag van onze tuin, van onze privé tuin, heerlijk verscholen, bewoond ondertussen door heel veel ko shamo’s, die elke morgen rennen uit hun binnenhokken naar buiten…

Wij hebben hier een evenwicht gevonden tussen een pracht van een bloementuin, en een bende taterende kwebbelende ko shamo’s…en vooral waar we elke morgen op weg naar onze groot hoenders kijken en genieten van de bloemen die open gaan…
Waar we na een drukke werkdag kunnen in ontspannen, waar we kijken naar de rondvliegende en lopende duiven, waar tussen al de ko shamo’s rondlopen…
Het is heerlijk… elke lente en zomeravond genieten we…tot in de late herfst…
Vacanties hoeven we niet… die vacantieplaats hebben we elke dag hier, elke avond…
Wat maakt het ons nu nog uit, dat die ene bloemenplant verdwenen is, wie zeurt er daar nog om… Onze ko shamo’s genieten van hun vrijheid zoals de duiven van hun vrijheid genieten hoog in de lucht…
En dat is voor ons het allerbelangrijkste…

Afgelopen jaren 3

bij de ko shamo’s ontdekte ik dat er eigenlijk inteeltproblemen zijn bij de koekoek kleur.
Dus in 2007 werd de eerste kruising gemaakt met een zwarte hen.
De jonge man die uiteindelijk overgehouden werd, draagt ogenschijnlijk geen uitwendige kenmerken van de rode kleur, gelukkig maar, zodat hij ook in 2008 terug gekruist werd met een koekoekzuivere hen.
Want dat is altijd de merde met de zwarte kleur: eigenlijk bedekt de zwarte kleur alle andere kleuren,
zodat je niet zeker bent of je nu te maken hebt met een zuivere zwarte of een zwarte haan die de tarwe faktor in zich draagt.
Alleen bij de haan zal je bij zijn halsbehang kunnen ontdekken of je een zuivere zwarte haan hebt of niet.
Ik zit zo nog altijd te wachten achter een foto van een jonge haan, waarvan de fokker beweerde dat zijn lijn volledig zuiver zwart is.
Een foto van een zwarte hen bewijst voor mij niets, bij een zwarte hen zullen alle andere kleuren bedekt worden…
Dus als iemand me kan zeggen wie er raszuivere, zuivere zwarte hanen heeft, die krijgt van mij onmiddellijk de spreekwoordelijke pint.

In 2007 is de vuilwitte of splash haan gestorven, dat heeft dus grote gevolgen, omdat dit de ene haan was die de blauwe factor droeg
Van de kuikens die van hem werden geboren, was er geen enkele haan bij.
Als je dan absoluut een haan nodig hebt, dan wordt er geen enkele geboren, en als je er geen nodig hebt, dan zijn het allemaal hanenkuikens die geboren worden

Onverwachte bewoner

Tortels zijn er hier genoeg, er is immers altijd eten voorhanden. Evenals de merels, lijsters, mussen..
En ’s avonds wachten ze mooi om beurt het tijdstip van eten af.
Nadat de ko shamo’s hun eten hebben gekregen, komen eerst de tortels, dan de merels en de lijsters.
De mussen die zijn gewoonweg heel brutaal, als er niets overschiet dan durven ze wel de stal binnenvliegen..
Toen het nog zomerde, zag ik mijn buurvrouw met de verrekijker naar mijn bloemenmuur kijken.
tja, bewoners zijn er altijd, maar dit was voor de eerste keer dat deze bewoner in de rozenmuur zat.
Ik laat U ermee van genieten….bewoner